Winter Potpourri

15Nov06

Originally uploaded by: kymai100

To my english speaking blog-friends, the post is written in Tagalog. I’d prefer not to translate them in English because I believe, it’s easier for me to share it in my own language.

As we celebrate the coming of the Christmas season, it is a reminder of the birth of Jesus Christ. Does not that sound interesting? It’s like when someone asks or talks of birthday, naturally we remember the date, month and the year. But what about Christ’s birthday and date, the answer is – no date for Christ’s birth. Does that sound wonderful? Yes, it sounds funny too. Then is that OK to celebrate birthday without knowing the date? Come on, it is really up to you. One may simply say, definitely we can observe Christmas without date, even if we don’t speak the same language, at least we can feel them around us. It is high and right season of winter to warm up the chilly mind. Well, the weather and my new header image simply tells that Yule is here once again.

Sa isang iglap, matatapos na naman ang buwan ng November at ang nasa isip ko ay huwag munang mag blog. Hindi, ang hirap hanapin minsan ni “Nancy” (my wireless network connection friend) pero makayanan ko kaya ang hindi mag online? Tingnan natin kung totoo nga. Naisip isip ko kase na hindi na ako nakakapagpahinga ng maayos. Dami kong iniisip. Napansin ko sa mga nakaraang araw dahil sa malamig na naman, medyo busy na ang mga tao dito sa mga pag planong mag bakasyon, at siguro nag sa-shopping para sa darating na pasko.

The weather suddenly dropped to 23 deg C. Nakakaramdam na ako ng Pasko. Sa susunod na linggo baka ilagay ko na ang aking maliit na X’mas tree. Eto na naman at kapag pasko nakaka homesick talaga. At hindi lang yan, nakaka tamad na namang gumising ng maaga. Ayoko talaga dito sa tinatawag nilang ‘winter months‘. I started to check my aparador at nakikita ko ang dami ko na namang ipapa dry clean na mga jacket at iligpit ang mga pang summer. Makikita mo sa labas na naka boots na ang mga tao, most likely the Chineses, not Pinoys, parang ang init pa sa tingin ko na kailangan na ba talagang mag boots? Totoo. Ang mga tao talaga dito sa Hong Kong masyadong New Yorker ang dating nila. Exagerrated, kung baga – funny but aliw din tingan. Masigla na sa labas para magdamit ng a la winter look talaga. Hindi mo ba alam na ito ang pinaka highlights ng syudad dahil mababawasan na naman ang amoy na kili kili sa lahat ng public transport? At pati na rin sa staff lockers namin wala na akong masyadong naamoy lalo na’t kapag napapaligiran nila ako na parang bulkan sa lakas ng kanilang putok. No offense. Ito den ang tema nilang mag paganda. Mag suot ng Prada boots, mga scarf na nabibili diyan sa ale-ale shops malapit sa Central at gumala sa mga hawkers area sa bandang Mongkok at mahahanap mo doon ang iba’t ibang brand names lalo na ang Burberry scarfs at bags na lahat na makikita mo doon ay fake! fakes! fakers! Pero hindi na sila mura ngayon. At hindi mo na rin mahahalata ang the Real Mccoy. Aliw ka na sa pag bili neto, aliw ka na ring magmukhang trendy dahil sa branded tags. Kaso nga lang hindi ka na makakatawad dahil wise na ang mga tinderang chekwa dahilan sa mahal na daw ang renta ng night market road. Aba nag rerenta na pala sila dun?

Ang problema sa winter ay inconsistent ang weather dito. Na sana kung maari, pag sinabi nilang winter, dapat tuloy tuloy ang pag lamig, ang kaso mo, minsan may araw na sobrang init at makikita mong sila ay pinag papawisan dahil sa suot nilang makapal na scarf. Kaya ang nang yayari nag lalagalag na lang sila sa loob ng malls na kahit saan ka man lumingon lahat sila ay kamukha na ni JLo sa pananamit lalo na ang mga Tai-Tai’s. Nakakatuwa din silang tingnan dahil ginawa nilang catwalk ang buong malls. Para sa akin, ito ang months na ‘nakakatakot’. Tatamarin na naman akong maligo kahit na kumukulo ang tubig na parang galing sa coffee pot lalo na’t kapag ako’y papasok sa umaga dahil malamig. Kaaway ko ang winter, hindi ako makapag damit ng tama. Doble doble pa ang isusuot mo kaya kahit bumili man ako ng leather jacket from Zara hindi din naman makikita ang brand name neto. So walang masyadong gimikan.

Sa pag lamig o [pag init] ng panahon sa Hong Kong, nagkakaroon ng mga infections ang bawat tao. Madali silang dapuan ng sakit. Wag naman sana ulet. Nakakatakot isipin na akala mo ok lang at kaya mo ang lamig na bumababa lang ng 8 deg c pero kailangan magsuot ng tamang damit para ikaw ay hindi dapuan ng… ay teka hindi daw kasi masyadong naliligo ang mga chekwa pag taglamig? Kaya kailangan ko na naman ng vitamins. Kahit man lang Enervon C at kahit mag kulay man ng yellow ang aking ihi, okay lang.

Pero kahit winter na, hindi ko pa rin itatago ang mga sandalyas ko dahil yung boots ko na matulis ang dulo ay panis na. Outdated sa sobrang kalumaan nya. Di ko na ata kailangan na palitan kaso, hindi na kailangan. Ang gusto ko lang sa winter ay ang lumabas at mag hot pot sa mga resto na popular ang mga sharks fin soup at snake soup? ewwwww, pero masarap *daw, yikes! Eto daw kase ay nag bibigay ng init sa katawan [what I mean, para hindi ka masyadong lamigin]. Now that sounds kinky. Masarap kumain ng shrimp noodles at buhusan ng maraming chilli sauce.

Uunga pala, magkakaroon na naman ako ng balakubak. Makakapal pa, pero dibale, masarap matulog sa ilalim ng makapal na kumot. Pero mas maganda kung may kayakap lalo na kapag pinapakinggan mo ang kanta ni Ate Shawee, malamang hahanapin mo talaga ang init. Panis.

This Time It’s For Real
by: Josephine “Banig” Roberto

Filed under: Dailies, Fashion, Happenings/Events, Hong Kong, Life, Pet Peeves, Post, Post Secrets, Realities, Technology   |  14 Comments